อาหารที่เด็กวัดมักจะเก็บไว้กินตอนเย็น
มักจะเป็นอาหารแห้งๆ ประเภทข้าวมันไก่ ข้าวหมูแดง หรือข้าวขาหมู ประเภทแกงรวมที่เอาหลายๆแกงมารวมๆกัน
อุ่นให้ร้อนเหมือนเด็กวัดสมัยโบราณไม่มีหรอกครับเพราะ ขี้เกียจทำกันอีกอย่างแกงมันบูดเอาแกงบูดมาอุ่นให้ร้อนแล้วกิน
ผมคนหนึ่งหละขอผ่าน แต่ถ้าวันไหนครึ้มอกครึ้มใจกันก็รวมตัวไปหลังวัด
ที่มีอาหารให้เลือกกินมากมาย บะหมี่เอย ก๋วยจั๊บเอย เลือกกินกันไม่หวาดไม่ไหว
โดยเฉพาะถ้าวันใหนมีเจ้าภาพเป็นเด็กวัดรุ่นพี่ไปเลี้ยงแล้วหละก็กินกันจนพุงกาง
ขนมที่ชาวบ้านมักจะใส่บาตรมาเยอะที่สุดคือขนมตระกูลทอง
ฝอยทอง ทองหยิบ ขนมพวกนี้ผมจะบอกว่าพระท่านไม่แตะครับ เพราะทั้งหวานทั้งคอเลสเตอรอลเยอะ
แม้แต่พวกผมเองที่อยู่วัดกันนานๆก็เอียนไม่แกะกินเลย
ขนมพวกนี้จะเสร็จพวกเด็กวัดรุ่นใหม่ๆเพิ่งมาอยู่วัด ไม่เคยได้กินของพวกนี้ กับอีกพวกหนึ่งที่ชอบขนมพวกนี้เป็นชีวิตจิตใจคือ
พวกเจ้าตูบครับ กี่ถุงต่อกี่ถุงพวกมันฟาดกันหมด ชอบมากเป็นพิเศษ
อาหารในวัดแต่ละวันดูเหมือนมากนะครับ แต่ในฐานะที่ผมเป็นมือ 1 ในการตัดแกงถุงใส่ถ้วยถวายพระ
ผมจะบอกว่า มีไม่กี่ประเภทอาหารจะซ้ำๆกัน
นั่นเพราะว่าชาวบ้านเค้าไปซื้อจากร้านเจ้าประจำแล้วพระก็ยืนรับบาตรเป็นประจำ
อาหารจึงมีไม่กี่ประเภท แต่หลายถุง เรียงลำดับเลยนะครับ อาหารยอดฮิตมากที่สุดคือ
ไข่พะโล้ ขาหมู แกงส้มผักรวม ต้มฟักไก่ จับฉ่าย 5
อย่างนี้จะเป็นนักแสดงนำในทุกมื้อและทุกวันจริงๆ
เพราะฉะนั้นในแต่ละวันอาหารจะเหลือเยอะมาก
ไม่ใช่พวกผมเลือกกินนะครับแต่ความเบื่อในเมนูเดิมๆทำให้พวกเราต้องทำกันเองถวายพระ
และเราเองนั่นแหละได้กินด้วย
เด็กวัดส่วนใหญ่ที่วัดนี้
มักเป็นเด็กยากจนมาจากทางปักษ์ใต้ ฝากพระให้เข้ามาอยู่วัดได้มาเรียนหนังสือ พี่ชัย
เป็นเด็กวัดมานานแล้ว แกเป็นเด็กมาจากนครศรีธรรมราช มาเรียนรามคำแหงปีนี้ย่างเข้าปีที่
6 ถ้าเรียนหมอคงเป็นปีสุดท้าย แต่พี่ชัยเรียนหมอความ
แกว่าต้องเรียนให้เยอะๆมากกว่าคนอื่น จะได้จำแม่นในตัวบทกฎหมาย
พี่ชัยเป็นพ่อครัวมือ 1 มาหลายปีแล้ว พระทุกรูปยกตำแหน่งนี้ให้แกเป็นเอกฉันท์
และเมนูเด็ดที่สุดที่แกถนัดคือ แกงเนื้อ
อย่างที่ผมบอกว่าอาหารรับบาตรมาน่าเบื่อมาก
เพราะฉะนั้นในวันหยุด พระท่านจะให้เด็กวัดทำแกงแล้วถวายพระช่วงเพล ตำแหน่งนี้ใครๆก็อยากจะเป็นนั่นเป็นเพราะ
ค่าตอบแทนสูงทีเดียว การแกงแต่ละหม้อ พระจะให้เงินไปซื้อของวัตถุดิบ
ไปค่อนข้างเยอะ แต่ซื้อจริงไม่กี่บาท นี่คือรายได้ก้อนงามที่พ่อครัวเด็กวัดจะได้ไป
ฉะนั้นการแย่งชิงตำแหน่งนี้จึงดุเดือดเลือดพล่านพอสมควร ทุกคนที่พอมีฝีมือจะทดลองแกงส้มบ้าง
ต้มยำบ้าง เพื่อส่งเข้าประกวด ครั้งหนึ่งผมยังเคยทำต้มส้มปลากระบอก เข้าประกวด
แต่สุดท้ายแล้ว พระทั้งวัดมีมติเอกฉันท์ที่จะเลือก เมนูแกงเนื้อ ของพี่ชัยอยู่ดี
และที่สำคัญต้องให้ทำถวายทุกวันเสาร์ ห้ามพลาดเด็ดขาด
พี่ชัยจึงฟันรายได้งามๆตรงนี้เดือนนึงทุ่นค่าหนังสือไปหลายบาท และแกก็ดำรงตำแหน่งต่อเนื่องมาหลายปี
ผมเองยอมรับว่าติดใจในรสชาติ แกงเนื้อพี่ชัยเหมือนกัน เนื้อนุ่มลิ้น น้ำแกงของแกเข้มข้น
ทุกเสาร์ผมก็จะไม่พลาดแกงเนื้อพี่ชัย ถ้าวันไหนแกไม่ว่างมาแกง
พระจะรู้สึกหงุดหงิดผิดหวังกันเลยทีเดียว
ผมเคยถามสูตรแกว่าทำอย่างไรแกไม่เคยบอกสักที
จนวันหนึ่งผมได้มีโอกาสไปเที่ยวหน้ารามกับพี่ชัย ก่อนผมกลับวัดแกพาผมไปเป็นเพื่อนที่ร้านค้าแห่งหนึ่ง
แกซื้ออะไรสักอย่าง แล้วฝากให้ผมถือขึ้นรถเมล์กลับวัด ตัวแกเอง ยังไม่กลับ
มาถึงวัดแล้วผมก็เอาถุงที่แกซื้อมาไปไว้ที่ห้องแก ค่ำแล้วแกกลับมาถามหาของของแก
ผมบอกว่าเอาไปไว้ที่ห้องแล้ว
“พี่ชัย
เมื่อตอนเย็นพี่ชัยซื้ออะไรมาหละพี่ ที่ให้ผมถือกลับวัดมาหนะ” แล้วความลับสูตรเด็ดแกงเนื้อที่ทำให้พระทั้งวัดติดงอมแงม รวมทั้งผมด้วย
ก็กระจ่าง
“ เสาร์นี้ต้องแกงเนื้อถวายพระ
ใบกัญชาที่จะตำใส่เครื่องแกงหมดพอดี เลยไปเอาที่หน้ารามหวะ”
