เคยคิดมานานแล้ว ว่าการที่ตัวเรานั้นได้มาอาศัยวัดอยู่ในยุคใหม่ ไม่ใช่เด็กวัดสมัยก่อนๆ ยุคโบราณที่ยังต้องนอนชานกุฏิ อยากจะเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวัดตลอด ระยะเวลาตั้งแต่ 15 ขวบ จนถึง 25 ขวบเต็ม พูดง่ายๆคือตั้งแต่เป็นนักเรียนหัวเกรียน ถึงวัยมีรถกระบะของตัวเองขับเท่ห์ เด็กวัดยุคใหม่ไม่ต้องกวาดลานวัด ไม่ต้องล้างจาน ยุคที่วัดมีแม่ครัว และจ้างคนล้างจาน เด็กวัดในยุคมีห้องส่วนตัว จะว่าไปก็ไม่ส่วนตัวซะทีเดียวนะ เพราะห้องนึง อยู่กันสองคนบ้างสามคนบ้าง แต่มันก็ได้อารมณ์ อยู่หอพักหละน่าเพียงแค่จะเข้าห้องส้วมกะอาบน้ำต้องวิ่งไปหลังกุฏิ เท่านั้นเอง
พูดถึงห้องน้ำจริงๆไม่จำเป็นเลยกะเด็กวัดยุคเรา ทำไมเหรอ ก็ใครหละดึกๆดื่นๆตีสองตีสาม จะวิ่งออกไปเข้าส้วม เอะแล้วสงสัยกันไหมว่า จะทำอย่างไร หึหึ ส้วมมือถือไง
แล้วมันเป็นไงหละส้วมมือถือ อันคุณสมบัติส้วมมือถือนั้นมีหลายออพชั่นให้เลือก ตั้งแต่ใช้ได้สามครั้ง สี่ครั้ง และมากสุดห้าครั้ง อะอะ แล้วมันเป็นยังไง กับคำถามกวนๆที่ถามว่าเอาอะไรไปวัด คำตอบก็กวนๆว่า ก็ปิ่นโตไง
แล้วปิ่นโตกะส้วมมือถือเป็นไง มันเกี่ยวข้องกันยังไง
มาฟังการใช้งานกันอย่างที่บอกปิ่นโตมีหลายแบบแต่แบบที่มีมากที่สุดในวัดคือเป้นอลูมิเนียมเคลือบสีเหลืองๆ 5 ชั้น เสียบเข้ากะขา กลายเป็นปิ่นโต 1 สาย
อืมวิธีการใช้ไม่ยากเลย เอาออกมาใช้ที่ละอัน พอตีสองตีสาม ปวดฉี่ก็จัดการยิงใส่ปิ่นโตชั้นที่ 1 เสร็จกิจก็ปิดฝาไว้ เอาไปเสียบไว้กะขาเตรียมพร้อม อะตีห้าปวดอึ ก็จัดการกะชั้นที่สองพอเสร็จกิจก็เอาไปเสียบต่อจากชั้นที่ 1 อย่าลืมปิดฝาไว้
เริ่มget แล้วใช่ไหม
ส้วมมือถือของเด็กวัดสมัยนั้นจึงมีกันทุกคนถามว่าอ้าวแล้วพอเต็ม 5 ชั้นหละ ทำไง
เหอะๆไม่ยากเดินไปหลังวัดแล้วก็เขวี้ยง ให้หายไปในป่าละเมาะ
จากนั้นเดินกลับไปที่โรงฉัน
แล้วเลือกส้วมอันใหม่ วางรอไว้ใต้เตียง
********
